Dreigende wolken naderde het korfbalveld van Ermelo op zaterdag 7 september. Volgens Buienradar beloofde het een wisselvallige wedstrijd te worden, en niks bleek minder waar. Hoewel de zon volop scheen, was het vooral de korfbalkwaliteit die wisselvallig was.

Nadat de roddels van een mogelijke zwangere Chanine de wereld uit waren geholpen en uitgelegd werd dat ze dan eerst ten huwelijk gevraagd moet worden (leest Danny dit?) kon Sparta 3 beginnen aan de autorit richting Dindoa. De één zat met een geruster hart in de auto dan de ander. Dit had vooral te maken met de onthulde rijgeschiedenis van Erin.

De nieuwe aanwinsten van het 3de benutten hun korfbalkwaliteiten optimaal. Toch waren ze onder de indruk van het ongekende hoge niveau. Of toch vooral van het senioren korfbal. Of toch van allebei. Een bierbuik als verdediger, weinig druk krijgen en een heel vak dat meevangt. Het is allemaal nieuw. Deze klassieke seniorenkorfbal-fenomenen zorgde voor verwarring en vergde nogal wat aanpassingsvermogen. Niet alleen de jonge spelers, maar ook de oude garde had wat moeite met inkomen. Arie, van een wat oudere leeftijd, zag ’t niet altijd even scherp en had nogal veel kansen nodig om succes te boeken.

Ook deze week moesten de ploegen het doen met een denkbeeldig scorebord. Dit zorgde ervoor dat niemand de ruststand meer echt weet. Maar grote kans dat de Nijkerkers op 1 punt voorsprong stonden. Dokter vond ’t een goed idee om met de heren flink te gaan doorwisselen en Erin moest vooral meer schieten. Zonder de grap te maken dat de ballen ‘erin’ moesten. Dat was eigenlijk de samenvatting van de rustbespreking.

Tot grote vreugde van bijna iedereen waren er extra veel mandarijnen aanwezig. Chanine had zich netjes aan ’t schema gehouden, want ze heeft vorige week gewassen (en dan neem je mandarijnen mee). Ook Arie hield zich netjes aan het schema, want hij moest deze week wassen (en dan neem je blijkbaar ook mandarijnen mee). Arie baalde flink van zijn onnodige mandarijnen en gaf daarom het onduidelijke schema van Hanne de schuld van al deze ellende.

Ik besef me nu dat er nog geen inhoud in dit verslag zit, dus daar kom ik nu op. In de tweede helft werd er ook gerend, gelachen, geschoten en gekorfbald. Er werden veel kansen gecreëerd en weinig kansen afgemaakt. Hanne schoot vooral tekort, Erin schoot vooral te weinig, Dokter was vooral aan ’t vangen, alleen Marnix mikte gelukkig wel vaak raak. Mede hierdoor behield Sparta de voorsprong. Toen het eindsignaal klonk hadden sommige Spartanen niet eens door dat ze nog voor stonden. Het bleek 11-12 te zijn.

Ook zo benieuwd of Arie volgende week weer mandarijnen mee heeft? Kom het bekijken, komende zaterdag om 14:00 bij Sparta Nijkerk.