Ja, ja, ja! Dat zijn de antwoorden op veel vragen die wekenlang leefden bij Sparta 3. We moesten er even op wachten, maar we kunnen het blijkbaar wel! Afgelopen zaterdag sleepten de sterren van Sparta 3 een prachtige overwinning binnen, na de strijd tegen KVZ 4.

Maar eerst belangrijkere zaken: onze haren moesten goed zitten. We moesten namelijk op te teamfoto, een jaarlijks hoogtepunt voor velen. Een moment waarin duidelijk wordt wie er eigenlijk wel en niet bij je in het team zit. (Was Arie er eigenlijk bij? Ik weet ’t niet meer). Dat we compleet waren weet ik nog wel. Dat was al een wonder, en dat de fotograaf maar 20 pogingen nodig had ook. En gelukkig hield deze positieve stemming nog een tijdje aan.

Angela maakte haar debuut in Sparta 3 (en zorgt hiermee voor een nieuwe vaste (teletekst)supporter), Chanine had een keer geen ruzie met d’r tegenstander, Bram speelde dapper verder ondanks de tragedie die een bloedneus veroorzaakte, alle strafworpen die we meekregen hebben we gemist. Onee, dat past niet in de euforie van dit verslag.

In tegenstelling tot vorige week hield de scheids de stand wel goed bij, waar de bankzitters verzaakten (ja ik baal er ook van). Dit feit ontneemt mij helaas de kans op een inhoudelijk verslag. Ik ben daarom genoodzaakt om in dit verslag dieper in te gaan om irrelevante randzaken van de wedstrijd: mandarijnen, publiek en de derde helft.

Allereerst de mandarijnen. Weet u nog, dat eeuwige gezeur over mandarijnen? Dat we het gebrek aan mandarijnen de schuld gaven bij een slechte wedstrijd? Dat ook zelfs twee netjes niks hielpen? Nu heb ik goed nieuws, want voor dit drama is eindelijk een oplossing. Zonder dat wij het wisten heeft Chanine uitgebreid onderzoek gedaan naar de voedingsstoffen en de bijbehorende gevolgen van verschillende fruitsoorten. Wat bleek? Druiven, dat is wat we nodig hadden. Daarmee zouden we wél kunnen winnen. (Of het scheelt vooral een hoop gedoe met schillen enzo, maar dat kan ook een toevallige bijkomstigheid zijn). Dus toen de rust aanbrak, werden we verrast met druiven, in plaats die sappige Sparta-kleurige mandarijnen. Even wennen, dat was het wel. Maar het resultaat werd later zichtbaar…

Publiek is natuurlijk één van de belangrijkste randzaken van een wedstrijd. Waar we bij sommige wedstrijden duidelijk aanmoedigen misten, bereikten we afgelopen zaterdag een record qua hoeveelheid publiek. Meer publiek dan spelers, wie had dat ooit durven dromen? Het leek wel alsof onze supporters aanvoelden dat Mark Rutte met zijn collega’s al het publiek zou gaan verbieden. Het was de laatste kans voor de teletekstsupporters om te ontdekken of Arie in Sparta 3 zit, en het doet ons goed om te zien dat velen deze kans met beide handen hebben aangegrepen. Het gaat me niet lukken om alle supporters persoonlijk te bedanken, maar ik heb een aanvraag binnengekregen voor een eervolle vermelding voor Helma Lohuis. Helma, bedankt voor je gepassioneerde support!

En om nog door te gaan in de positieve stemming, geef ik u voor deze ene keer een uniek inkijkje in de derde helft. Ik neem u mee naar een passage waarin Francis net een biertje aangeboden heeft gekregen:
Francis: “Als ik m’n gezonde verstand aanspreek weet ik dat dit er eigenlijk al één teveel is”
Hanne: “Die komt in ’t verslag”
“Oké maar zet er dan ook ff in dat ik er 2 heb gescoord”
[…]
Anne Mulder: “Mag ik ook in Sparta 3?”
U begrijpt dat Anne Mulder zich even later super officieel heeft aangemeld bij Sparta 3. Welkom!

Trouwens, het werd 17-16! Had ik dat eigenlijk al gezegd?