Zaterdagmiddag 10 september. Twee tegen zeven. Dat was de stand tijdens de rust. De sfeer was prima, de stand wat minder. Misschien niet heel gek als je bedenkt hoeveel de sterren van het 3de te verwerken hadden. Hoe heeft dit kunnen gebeuren?

Als we teruggaan naar het uur voor de wedstrijd kunnen we zeggen dat ook de wedstrijdvoorbereiding vakantie had gehad. Vooral Rian had er moeite mee, want door de regen fietsen en dan ook nog een lange rij zien staan bij de groenteboer was niet bevorderend voor de stemming. Die lange rij bij de groenteboer was niet alleen slecht nieuws voor Rian.. Je voelt ‘m al aankomen; onze eerste officiële wedstrijd moest gespeeld worden zonder mandarijnen.

Gaan we dan nog een stukje terug, dan zien we een training op de altijd gezellige donderdagavond. Aan motivatie geen gebrek, aan concentratie wel. Jesse had een privé-training nodig om ‘het gevoel’ in z’n vingers terug te krijgen, Yara weet tot op de dag van vandaag nog steeds niet wat voor oefeningen we eigenlijk deden, Karsten kreeg geen tijd om bij te komen tijdens de 3-keer-raken-is-doorwisselen-oefening, Stefan deed z’n best, maar zonder een bal na te wijzen.. Dat was – zoals een ware korfbal-goeroe benoemde – 3x niks. Het kannetje van de week werd na de training gelukkig snel ingeslagen. Lange tijd voor ontspanning was er niet, want niet veel later kreeg Erin te verwerken dat Francis geen Aboriginals had gezien tijdens haar Canada-roadtrip.

Al met al behoren ook deze situaties niet tot optimale voorbereiding zoals je kunt begrijpen. De oefenwedstrijd dan; dé opfriscursus na de vakantie om aan je nieuwe teamgenoten te wennen. Die wedstrijd in de brandende zon. Die wedstrijd met niet echt een compleet team. Die wedstrijd die we net verloren. Die oefenwedstrijd een week daarvoor? Afgelast.

Spoelen we nog een stukje terug, dan zien we de spannende selectietrainingen van Sparta 3. Een streng, rechtvaardig en spannend proces. Waar Stefan, Karsten, Jonne en Yara de selectie wel succesvol doorstonden, moesten we afscheid nemen van Jarno, Tom en Jochem. En alsof dat nog niet genoeg was om te verwerken, deed Chanine er een schepje bovenop. Omdat we vorig seizoen geen genoeg konden krijgen van alle verhalen over bruiloftsvoorbereidingen, mogen we de komende tijd meeleven met de gender revealparty, babyshower en ‘t kraamfeest van Chanine.

Dus. We hadden nogal wat te verwerken op deze zaterdagmiddag 10 september. Je zou het een wonder kunnen noemen dat er al 2 doelpunten in lagen tijdens de rust. Gelukkig was de zaterdagmiddag nog niet voorbij en mochten we na de pauze verder strijden tegen Fiducia 4. Het leek wel alsof al onze zorgen als sneeuw voor de zon verdwenen. Alsof alle veranderingen verwerkt waren nadat we appels in plaats van mandarijnen voorgeschoteld hadden gekregen.

In de tweede helft was Sparta ijzersterk. Jesse had de rebound vanuit alle hoeken, [hier moeten nog inhoudelijke analyses] en in het andere vak [hier iets inhoudelijks over het andere vak]. De 1-schots aanvallen en onnodige strafworpen tegen van de eerste helft lieten de Spartanen achter zich [bedank Chanine nog even voor de inhoud]. De Nijkerkers werden feller en begonnen opeens raak te schieten. Resultaat? De tweede helft op doelsaldo gewonnen. De eindstand mag dan wel theoretisch verlies betekenen, maar het voelde als winst. Het nieuwe Sparta 3 is helemaal klaar voor het volgende seizoen!

Benieuwd hoe het de sterren het 3de vergaat dit seizoen? Komende zaterdag zijn we te bewonderen om 14:45 in Leusden!