De klok is een uur in z’n achteruit gezet, de bladeren kleuren geel, oranje en bruin en de temperaturen dalen tot lage cijfers en Gerard Cox op de speakers met ‘T is weer voorbij die mooie zomer’. Kortom: het zaalseizoen in korfballand staat op het punt van beginnen. Zo ook voor Sparta 3, dat na een gelijkspel in de enige oefenwedstrijd tegen Dindoa vol vertrouwen uitkeek naar de seizoensopener.
Die eerste wedstrijd vond plaats in het Zuiderpark te Apeldoorn, tegen de plaatselijke KV Apeldoorn. Een onbekende tegenstander voor vrijwel iedere Sparta 3’er. Behalve voor Geert en de meegereisde U19’ers, die enkele uren voor onze wedstrijd overtuigend afrekende met Apeldoorn U19-1: 16-11. Goed voorbeeld doet volgen is dan het spreekwoordelijk gezegde.
Met die instelling begonnen de Nijkerkers aan de lange autorit naar het Gelderse Apeldoorn. Zonder een aantal sterren, die om verschillende redenen de competitievlam nog een weekje gedoofd lieten. Bij één van de afwezigen brandde die vlam wel als nooit tevoren. Ze schudde de hand op de ……, misschien schilde ze wel een appel op de ……, en was ze volwassen op de ……, vul zelf maar in ;-).
Goed, genoeg over songteksten. Tijdens de warming-up werden de handjes gedraaid (alle kindjes op de wereld doen me na) en tevens werd in de korte wedstrijdbespreking het plannetje gesmeed. Voor dit affiche stond er opnieuw een gelegenheidsteam gereed, met in de basis onder andere invallers uit Sparta 2, het zaalteam en de U19-1.
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft. Zo ondervond ook Apeldoorn 4 deze vroege zaterdagmiddag. Na de Snelle 1-0 voorsprong voor de thuisploeg, keerde het tij en werd over verschillende schijven de korf gevonden. De 2-3 van Tijn was het startschot en vlak voordat de bal in de korf belandde, had het laatste moment dat de wedstrijd nog in evenwicht was al plaatsgevonden.
Via een fenomenaal jumpschotje van Coen (haast korfbalinc-waardig), en twee afstandsschoten van Geert, liepen we gestaag uit en nadat een groot deel van de basisopstelling al had gescoord, werd er gerust met een 7-12 stand. Een aantal bemoedigende woorden, en vooral het devies om op dezelfde voet verder te gaan, vormde de voornaamste boodschap in de rust. In een sporthal die verdacht veel weg had van Strijland begonnen we goed gemutst aan het tweede deel van de wedstrijd.
Dat goede gevoel werd rijkelijk beloond. Voor ieder doelpunt dat Apeldoorn maakte, wist Sparta 3 er twee in het mandje te werpen. Tussen al dat doelpuntengeweld door werden er ook nog talloze kannetjes vrijgespeeld. Op een gegeven moment moest er op de bank even een hertelling plaatsvinden. Waren er nou 4, 5 of 6 strafworpen gemist?
Op de melodie van Lil Kleine telden we op: ‘wij hebben 1, 2, 3, 4 stippen gemist’. Uiteindelijk werden het er 6 en dus had de score nog een stuk hoger uit kunnen vallen. Maar wie de overwinningen met dubbele cijfers niet eert, zijn de overwinningen in de toekomst niet weert. In de tweede helft liep de score, ook zonder het afronden van de strafworpen, steeds verder op.
Geert wist wel de korf te vinden vanaf de stip. Ondanks dat we een zeuvende kannetje ook heerlijk hadden gevonden, was het toch wel fijn dat we nog wisten hoe we een strafworp moesten maken. Bij een 10-17 stand namen de Apeldoorners een time-out en toen was het wisselen geblazen voor Sparta 3. Rhodé kwam in het veld voor invaller Jantine, die een puike invalbeurt beleefde én een doelpuntje mee pikte. Ook U19-1’ers Tristan & Marlot betraden het veld. Voor hen was dit moment extra speciaal: hun officiële debuut in Sparta 3. Op naar nog heel veel meer minuten!
Zowel Rhodé als Tristan wisten in het restant van de wedstrijd de korf nog te vinden. In de laatste minuut van de wedstrijd was ook Marlot nog dicht bij een debuutgoal. Het slotakkoord was voor Coen. Hij zette de 11-22 op het scorebord en tekende daarmee voor de ‘verdubbeling’. Na afloop was het enthousiasme hoog en werden er genoeg redenen bedacht om een 0,5je te schieten (u weet wel, zo’n selfie waar iedereen inclusief het scorebord op past). De redenen:
- Een overwinning met dubbele cijfers;
- Gedeeld aan kop in de competitie;
- Geen nieuwe blessures opgelopen;
- Gemixte vakken die ontzettend goed bleken te werken;
- Heel veel kannetjes in het vooruitzicht.
De eerste gemiste stip werd door Kevin al in Apeldoorn ingelost. Dit was weliswaar een dienblad vol frisdrank, maar we keuren ‘m voor het gemak maar even goed. Als alles wat ingelost moet worden alcohol zou betreffen, had ik nu nog steeds niet nuchter een verslag kunnen schrijven. Daarna werd koers gezet naar Nijkerk, om in Sporthal Watergoor de selectie van Sparta/Djops aan te moedigen naar de eerste punten van de competitie. De selectie haalde 75% van de mogelijke punten en nadat ook het zaalteam met een zéér ruime overwinning uit Ermelo was teruggekeerd, kon het eerste feestje van het seizoen beginnen.
Momenteel kijken we weer vooruit. Met de eerste overwinning op zak is het gevoel goed en kan er fanatiek getraind worden om optimaal voorbereid aan de start te staan tegen onze volgende tegenstander: MIA 4. Komende zaterdag krijgen we de Amersfoorters op bezoek. Op het veld werd MIA 3 tweemaal aan de zegekar gebonden, eens zien hoe we het er komend weekend vanaf brengen tegen Mulo In Actie 4.
Om 13:00 uur gaan we los. Thuis. Maar let op. Thuis is dit keer net iets anders thuis dan thuis normaal is. Thuis is dit keer Sporthal Strijland. Eenmalig ruilen we Watergoor in voor onze andere thuisbasis. Ik kan me voorstellen dat er nog steeds spelers/supporters/willekeurige voorbijgangers zijn die hier komende zaterdag de fout in gaan, maar dan heb ik jullie in ieder geval vast gewaarschuwd!
Hopelijk zien we je daar langs de lijn. We kunnen alle support goed gebruiken om mee te blijven doen om de bovenste plekken in de competitie! Tot dan!